شبکه ورزشی ایران

لیگ ویژه

لیگ قهرمانان این فصل دارای ویژگی های منحصر بفردیست که اهمیت آن را دوچندان کرده است. نخست اینکه لیگ این دوره، ماقبل جام جهانی برگزار می شود و بازیکنان برای رسیدن به ترکیب ثابت تیم های ملی کشور خود بسیار کوشاتر نشان خواهند داد. این ویترین شیشه ای، دوطرفه و جذاب است. در یک سو مربیان ملی شاهد هنرنمایی بازیکنان مورد نظر هستند و از سوی دیگر بازیکن با طنازی می خواهد قیمت خود را برای ترانسفرهای بزرگ تابستان آینده بالا ببرد زیرا مهمترین نقل و انتقالات پس از جام جهانی اتفاق می افتد. از طرفی همین ایجاد حس رقابت بر روی بازی های باشگاهی نیز اثر خواهد گذاشت و کیفیت مسابقات بالاتر خواهد رفت. دوم اینکه برخی باشگاه های بزرگ با جذب بازیکنان گرانقیمت یا تحولات دیگر به نوعی دستخوش تغییرات شده اند که تماشاگران را بیشتر برای دیدن بازی ها و پی گیری نتایج شان تحریک می کند. سوم اینکه پخش شدن ستاره ها در باشگاه های مشهور بیشتر از دوره های پیش صورت گرفته است حتی با توجه به خریدهای کلان رئال مادرید بازهم در هر تیم معروف تعدادی بازیکن سرنوشت ساز می بینیم که خود دلیلی بر جذابیت بیشتر لیگ قهرمانان این فصل خواهد بود.

بازیکنان سرنوشت

در هر تیم بزرگی بازیکنانی وجود دارند که می توانند سرنوشت هر رقابتی را به لحظه ای تغییر دهند. پست “بازیکنان سرنوشت” محدود به خط حمله و گلزنی آنان نیست. گاه یک دروازه بان با واکنش بموقع یا گرفتن یک پنالتی، سرنوشت ساز می شود و یا یک دفاع با دفع خطری مهلک تیم خود را نجات می دهد، بالاخره فوتبال بازی گروهی است و برنده آن را تیم مشخص می کند نه یک فرد. اما بازیکنان سرنوشت این فصل باشگاه های اروپا چه کسانی هستند؟ همانگونه که اشاره شد، دراین فصل لیگ قهرمانان بازیکنان تاثیرگذار در تمام باشگاه های بزرگ بخوبی تقسیم شده اند و هواداران هر تیم می توانند تعدادی بازیکن سرنوشت ساز را نام ببرند. مثلا بایرن مونیخ ریبری، روبن، کلوزه و لوکا تونی را دارد یا درآتلتیکومادرید آگرو و فورلان می توانند نتیجه بازی را عوض کنند. از طرفی بعضی باشگاه های حاضر به جای سرمایه گذاری روی بازیکنان گرانقیمت، ارتقای روحیه تیمی را هدف گرفته اند و در همین جام نیز تعدادشان کم نیست، مانند زسکا مسکو که با ۱/۱۱ میلیون هوادار رسمی، یازدهمین باشگاه پرطرفدار اروپاست یا آپوئل قبرس که سال گذشته اینترمیلان را به شدت عذاب داد. به این ترتیب لیگ قهرمانان امسال تیم ضعیف ندارد یا حداقل باشگاه های کم نام و نشان تر هم، خود آزاردهنده بزرگان خواهند بود.

مدعیان بزرگ

شاید برای داوری راجع به مدعی نخست لیگ قهرمانان کمی زود باشد ولی تعدادی از تیم ها را از هم اکنون می توان علاقمند به جام دانست.

بارسلونا، مدفع عنوان قهرمانی است و در گام اول باید با افعی های (لقب اینتر) مورینیو دیدار کند. ارتباط سنتی مورینیو با بارسا که از زمان کمک مربیگری سربابی رابسون فقید در کاتالونیا آغاز شده حالا به رقابت وی با بلوگرانا ادامه می یابد. آبی اناری پوشان با جذب زلاتان و ترمیم قسمت چپ دفاعی شان به تکرار قهرمانی با گواردیولا می اندیشند و اصولا نمی خواهند کسی فکر کند که فصل قبل شانس باعث قهرمانی های سه گانه آنها شده است.

منچستریونایتد، همچنان قهرمان باشگاه های جهان محسوب شده و با لوگوی ویژه فیفا بر روی پیراهن سرخشان ظاهر می شوند. شاگردان فرگوسن تلفیقی از جوانی و تجربه هستند که با مدیریت استاد اسکاتلندی یکی از مدعیان جدی فتح جام هستند حتی بدون رونالدوی بزرگ. نخستین دیدار خود را با بشیکتاش بدون هیچ فشار خاصی و نگه داشتن انرژی برای داربی هفته آینده با سیتی، پیروز شدند. گل اسکولز ورزشگاه ترک نشینی را ساکت کرد که بیش از هفتاد دقیقه با سوت های ممتد و شعارهای خود یونایتد را تحت فشار قرار داده بودند اما شیاطین دو سال است در فینال جام حاضرهستند و با این جنجال ها آشنا.

رئال مادرید، با کلکسیونی از جواهرات دنیای فوتبال، این فصل به دنبال اقتدار از دست رفته با پیروزی پرگل شروع کرده است. گذشته از بازی تهاجمی جذابشان و ضربات ایستگاهی وحشتناک کریس رونالدو، تنها دو نقطه ضعف برایشان متصور است، اول مصدومیت های ناخواسته بازیکنان بزرگ و دوم خط دفاع نامتوازن که می تواند پاشنه آشیل تیم باشد، دو گلی که دریافت کردند شاهد این مدعاست.

اینترمیلان، شاید سال گذشته اگر مورینیو به سرآلکس فرگوسن برخورد نمی کرد تا فینال صعود می کرد. این فصل ظاهرا زلاتان را ندارد ولی به جای آن زوج تهاجمی ترسناک میلیتو- اتوئو را صاحب شده است. افعی ها قدم اول را با بارسا برخواهند داشت. منتظر برخورد دو غول اروپا خواهیم بود، باید جذاب باشد.

لیورپول، متخصص قهرمانی در اروپا. هرچه در لیگ برتر جزیره نتیجه نمی گیرند، در اروپا برای تمام رقبا وحشت آور هستند. با وجود “بازیکنان سرنوشت” مانند تورس و جرارد، از تیم بنیتس باید ترسید.

چلسی، حتی محرومیت دوفصلی از خرید بازیکن روی آبی های غرب لندن اثر ندارد. آنچلوتی و گروه بازنشسته ها (لقب چلسی) می خواهند ثابت کنند که اتفاقات حواشی تیم به آنها ارتباطی ندارد و با قهرمانی در اروپا غم ها فراموش خواهد شد.

بایرن مونیخ، شاید با تفکر باخت سنگین سال گذشته در برابر بارسلونا به باواریایی ها نگاه کنید اما بایرن همیشه خطرناک است و بی جهت ۴بار قهرمان اروپا نشده است. حتم بدانید دوران سیاه مربیگری کلینزمن پایان یافته و عصر فن گال دلپذیرتر است. ضمن اینکه مکمل ریبری هم آمده یعنی روبن و این بدترین خبر ممکنه برای رقیبان بایرن است. سیر صعودی مونیخی ها را شاهد خواهید بود.

یوونتوس، با مساوی شروع کردن آنها را جدی نگیرید. بانوی پیر مکارتر از آن است که فکر می کنید. فصل پیش به یاد بیاورید که چگونه برخلاف تمام پیش بینی ها کهکشانی های مادرید را در دور مقدماتی شکست دادند. امسال با داشتن ملو و دیه گو بیشتر از آنها خواهید شنید، ضمن اینکه یکی از بهترین شماره ۹های اروپا را دارند یعنی “یاکینتا”.

آث میلان، فوتبالدوستانی که میلان را ضعیف می پندارند سخت در اشتباهند. شیاطین سرخ  و سیاه در بدترین شرایط هم مدعی قهرمانی اروپا هستند. سالی که با شکست دادن لیورپول هفتمین قهرمانی اروپا را جشن گرفتند (۲۰۰۷)، در لیگ ایتالیا چندم شدند؟! سوپر پیپو (لقب اینزاگی) در بازی اول دابل کرد تا همگان ببینند که میلان با پیروزی در اروپا آغاز می کند.

آرسنال، ایکاش می شد تیم “جوانان ونگر” (لقبی که نویسنده به آرسنال داده است) را پیش بینی کرد! شاید مانند فصل پیش که هیچکس احتمال نمی داد تا نیمه نهایی پیش بیایند، عمل کند و شاید …، به هر حال از دیدن بازی آنان لذت خواهیم برد.

از سانتیاگو برنابئو

بعد از مدعیان بزرگ، تیم های درجه دوم و ضعیف تر قرار می گیرند که با وجود غول های اروپایی، قهرمانی آنان بعید می نماید ولی “فوتبال، فوتبال است”! ویژگی جذاب دیگری که امسال رقابت ها داراست، میزبانی ورزشگاه کوه پیکر “سانتیاگو برنابئو” برای فینال بازی هاست و این یعنی هیجان مضاعف زیرا رئال مادرید نشان داده است برای حداقل، فینالیست شدن در استادیوم خانگی حاضر است میلیون ها پوند خرج کند. بدترین حادثه ممکن این است که هواداران لوس بلانکوس شاهد فینالی در زمین خود باشند که مادرید در آن غایب است و این گناهی نابخشودنی برای فلورنتینو پرس خواهد بود. در هر صورت جدا از اینکه چه تیمی برنده می شود، انتظارها به پایان رسید و لیگ قهرمانان اروپا آغاز شده است. رقابت های این فصل بسیار سخت و نفسگیر خواهد بود و برنده مهمترین جام فوتبال باشگاهی جهان این فصل از سانتیاگو برنابئو می آید.

امیرمنصور رنجبرنیا