عبور از قلعه نویی و آنچه مرفاوی رقم می زند ؛ استقلال پی چه می گشت به چه رسید؟

بدست مدیر سایت • ۱۹ شهریور ۱۳۸۸ • دسته: دسته‌بندی نشده

اگر چه این روزها ارائه هر نقدی درباره عملکرد صمد مرفاوی و همکارانش، حمایت از امیر قلعه نویی تلقی می شود اما فارغ از این برداشت، می توانید هم حامی برکناری قلعه نویی پس از آن بازیهای ناامید کننده در لیگ قهرمانان آسیا باشید و هم صمد مرفاوی را بهترین گزینه برای تیم پر ستاره ای مثل استقلال ندانید؛ اگر چه هنوز دچار این قضاوت شتابزده درباره مرفاوی نشده ایم که او را بی مایه برای سرمربیگری در استقلال خطاب کنیم.
مرفاوی اما در مدیریت بهره برداری از بازیکنان تیمش هنوز تبحری از خود نشان نداده است. او آقای گل فصل گذشته را به یک نیمکت نشین تبدیل کرده، اگر چه آرش در بازی با سایپا به میدان می آید و فرشته نجات می شود. مرفاوی زوج موفق فصل گذشته را به بهانه بازگشت عنایتی به استقلال بر هم زده در حالی که مقابل سایپا با دو چشم خود دید که سیدصالحی در ۳۰ دقیقه حضورش چقدر مؤثرتر از عنایتی است.مرفاوی با ۴ مهاجمی که در اختیار دارد، به اضافه فرهاد مجیدی که او نیز می تواند در خط حمله کارساز باشد (اگر چه او این روزها بهترین هافبک استقلال است) تا امروز نتوانسته ترکیب موفقی بسازد. انگار ملاحظه کاریها، لج بازیها و حواشی ترکیب خط حمله استقلال را می سازد و در انتخاب مهاجمان اصلی مسائل فنی رنگ باخته است !
استقلال در خط میانی اش نیز وقتی جباری مصدوم شد و جان واریو با ادا و اطوارهایش ۴ هفته را از دست داد، هرگز سامان نیافت. تا امروز که خط میانی استقلال را قدرتمند، خلاق و مؤثر ندیده ایم. فرهاد مجیدی می درخشد، خسرو حیدری، خسرو حیدری است و سانترهایش به تیم جان می دهد، بازگشت روانخواه به ترکیب پس از مدتها دوری، در این فصل برای استقلال اتفاق خوشایندی محسوب می شود اما خط میانی استقلال بدون برنامه بازی می کند، میدان دار نیست و حتی مقابله سایپا که جان واریو هم به میدان می آید، میدان داری استقلال را هدفمند و با برنامه نمی بینیم.سرعت در خط میانی استقلال در حدی نیست که بازی را تماشایی جلوه دهد، کیانوش رحمتی به عنوان هافبک دفاعی از پس کار برنمی آید، حسین کاظمی به نیمکت نشین تبدیل شده است، فرهاد مجیدی که نشان می دهد دود از کنده کهن بلند می شود، نمی تواند ۹۰ دقیقه بجنگد و بسازد و بکوبد، او گاه در بازی به استراحت نیاز دارد و همین استراحت او یعنی به خواب رفتن بازی استقلال.
صمد مرفاوی خود را چقدر در قبال مسائل تیمش در خط حمله و خط میانی مسؤول می داند؟ آیا او شانه بالا می اندازد و در ذهن خود بد اقبالی در مورد جباری و مصدومیتش و غیبت چند هفته ای جان واریو و دوری او از تیم و ناآمادگی اش و بهانه های دیگر را کنار هم می چیند؟ یا شاید گل آرش برهانی ۲۶ ثانیه پس از وقت قانونی بازی همه مشکلات استقلال در بازی با سایپا را از ذهن او پاک کرده باشد.
بازیهای استقلال اما چنگی به دل نمی زند. نام بازیکنان استقلال را مرور کنید آیا توقع شما بیش از اینها نیست؟ از این استقلال، باید تیم بهتری ساخته شود و صمد مرفاوی اگر دنبال قهرمانی است نباید وقت را تلف کند، باید زودتر به روزی رسید که درباره استقلال این چنین قضاوت شود: کیفیت مربیگری در استقلال فراتر از سطح فنی بازیکنان این تیم است.
آنچه امروز در بازی استقلال می بینیم، نباید همان کیفیت فوتبالی باشد که باشگاه استقلال پس از ناکامی اش با قلعه نویی در لیگ قهرمانان آسیا، پی آن می گشت. بعید است که استقلال برای رسیدن به این سطح بازی از قلعه نویی عبور کرده باشد.

فرشاد کاس نژاد

دیدگاه خود را بیان کنید.