شبکه ورزشی ایران

با تأیید مصدومیت شدید مجتبی جباری و خانه نشینی او تا پایان فصل، بحث کاهش مبلغ قرارداد او پیش آمده است؛ مسأله ای که نباید هیچ کس را دچار تعجب کند. رابطه باشگاه و بازیکن در همه جای دنیا، رابطه ای بر مبنای همزیستی مسالمت آمیز در مسیر منفعت هر دو طرف است و هرگاه یک طرف از ماجرا احساس کند منفعتی در ادامه رابطه برایش وجود ندارد، پا پس می کشد. در مورد داستان جباری اما یک نکته ویژه وجود دارد. اینکه وقتی پس از عقد قرارداد، یک بازیکن مصدوم می شود، تنها در صورتی می توان بخشی از مبلغ قرارداد بازیکن مصدوم را کاهش داد که این موضوع در متن قرارداد پیش بینی و لحاظ شده باشد.
به نظر می رسد در قرارداد جباری چنین موضوعی لحاظ نشده و او می تواند طبق محتوای قراردادش، کل مبلغ را دریافت کند، اما طبیعی است باشگاه استقلال از بازیکن مصدوم خود بخواهد با کاهش قسمتی از مبلغ قراردادش موافقت کند، چه اینکه در ادامه فصل، همکاری عملی وجود ندارد و باشگاه نمی تواند نفعی از کارکرد جباری داشته باشد. شاید بهترین نمونه در این زمینه، فرناندو ردوندو باشد.
ستاره اواخر دهه ۹۰ آرژانتین که تنها چند روز پس از انتقال از رئال مادرید به میلان دچار مصدومیت شدید شد و درحالی که می توانست کل مبلغ قراردادش را در طول فصل دریافت کند، رسماً اعلام کرد، یک دلار از قراردادش را هم از میلان دریافت نخواهد کرد و به دلیل مصدومیت، آن را به باشگاه می بخشد. در واقع شاید همه چیز در قرارداد لحاظ نشود، اما رابطه بازیکن و مربی است که خیلی چیزها را تعیین می کند. در مورد جباری هم به نظر می رسد خود بازیکن با کسر ۴۰ درصد مبلغ قراردادش موافقت کرده که با وجود این توافق، باشگاه استقلال در فصلی که جباری احتمالاً یک بازی هم برای تیمش انجام نخواهد داد، باید حدود ۱۸۰ میلیون تومان به او بپردازند؛ رقمی که با آن می توان یک هافبک دیگر جذب کرد.
استقلال در حالی با مصدومیت بهترین بازیساز خود مواجه شده که جانشینان احتمالی جباری هم شرایط خوبی ندارند.جان واریو هنوز آماده قرار گرفتن در ترکیب تیم نشده و رینالدو هم همچنان مصدوم است؛ بازیکنی که حرف و حدیثهای زیادی در مورد دلایل و جزئیات جذبش توسط کادر فنی فصل گذشته استقلال وجود دارد. در واقع اگر رینالدو شرایط بازی هم پیدا کند، احتمالاً نخواهد توانست جای خالی مجتبی جباری را پر کند.
در دو بازی گذشته صمد مرفاوی برای حل کردن مشکل بازیسازی در تیمش، حسین کاظمی را برای دقایقی پشت سر عنایتی قرار داد؛ حرکتی که البته جواب نداد. اگر جباری مصدوم نمی شد، موجودیت استقلال در خط میانی خیلی خوب بود و برای رقابت بر سر قهرمانی لیگ کفایت می کرد، اما حالا تنها هافبک بازیساز استقلال جان واریو است که نه تنها هنوز آماده نشده، بلکه در ادامه فصل نیز هرگاه مصدوم شود، دست مرفاوی و روته مولر را در وسط زمین خواهد بست.
آمار گلزنی استقلال در چهار بازی اول لیگ نهم، به روشنی مشکل این تیم در تغذیه مهاجمان را نشان می دهد؛ مهاجمانی که از بهترینهای لیگ هستند و در صورت تغذیه مناسب، هر کدام می توانند مدعی آقای گلی هم باشند. حالا استقلال در نقطه ای ایستاده که مجموعه نکات مختلف، نشانگر لزوم جذب یک هافبک بازیساز است؛ بازیکنی که قطعاً در میان بازیکنان داخلی پیدا نمی شود و چاره ای نیست جز مطالعه روی گزینه های خارجی. استقلال ۱۸۰ میلیون به جباری داده و نمی تواند از او استفاده کند، حالا حداقل باید ۳۰۰ میلیون دیگر هزینه کند تا یک هافبک خارجی استاندارد را جایگزین ستاره مصدومش کند؛ کاری که شاید هم به راحتی شدنی نباشد. استقلالی ها باید سریع هم وارد عمل شوند، وگرنه اوضاعشان در جدول رده بندی خراب خواهد شد.

فرزاد طاری